ท่องเที่ยวสัตหีบ เยี่ยมชมศูนย์อนุรักษ์พันธ์เต่าทะเล
ท่องเที่ยวในครั้งนี้เราจะนำท่านมาพบกับ ...การอนุรักษ์พันธ์เต่าทะเลของกองทัพเรือ
ซึ่งอยู่ในความรับผิดชอบของ หน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง ในอดีตการดำเนินงานด้าน
อนุรักษ์พันธ์เต่าทะเลของกองทัพเรือมาตั้งแต่ปี พ.ศ.2493 และได้ดำเนินงานเฉพาะเรื่องการเพาะไข่เต่า
รวมถึงการอนุบาลลูกเต่าทะเลเพื่อปล่อยคืนสู่ธรรมชาติที่บริเวณ เกาะคราม อำเภอสัตหีบ จังหวัดชลบุรี
วันที่ 17 ตุลาคม 2544 กองทัพเรือได้ยกเลิกคณะอนุกรรมการอนุรักษ์ต่างๆ นำงานด้านการอนุรักษ์ทั้ง
หมดที่กองทัพเรือเกี่ยวข้องไว้เป็นสายงานปรกติของโดยมี กรมกิจการพลเรือน ตั้งเป็นหน่วยงานอำนวย
การในด้านการอนุรักษ์พันธ์เต่าทะเลนี้โดยตรงมี หน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยานและรักษาฝั่ง เป็นผู้
ดำเนินการปฎิบัติตามแผนในการอนุรักษ์และฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมทางทะเลภาย
ใต้นโยบายการรักษาความมั่นคงแห่งชาติทางทะเล ที่กำหนดให้กองทัพเรือเป็นหน่วยปฎิบัติโดย
ได้จัดตั้งศูนย์อนุรักษ์พันธ์เต่าทะเล ตั้งอยู่ในหน่วยบัญชาการต่อสู้อากาศยาน อำเภอสัตหีบ.

การดำรงชีวิต เต่าทะเล 1 ตัววางไข่ได้มากกว่า 1 ครั้งต่อปีเต่าตนุ และเต่ามะเฟืองวางไข่ 5-8 ครั้งต่อปี
เต่าแต่ละตัวไม่ได้ขึ้นวางไข่ติดต่อทุกปีอาจเว้น 2-3 ปีต่อครั้ง ลูกเต่าทะเลเมื่อแรกเกิดจะมีความทรงจำต่อ
แหล่งกำเนิดเมื่อโตขึ้นจะกลับมาวางไข่ที่แหล่งเกิด ไข่เต่าที่ถูกเพาะที่อุณหภูมิสูงลูกเต่าจะเกิดเป็นเพศเมีย
ไข่เต่าที่ถูกเพาะที่อุณหภูมิต่ำลูกเต่ามักจะเกิดเป็นเพศผู้ การวางไข่เต่าทะเลจะวางไข่ในครั้งละประมาณ
70-150 ฟองต่อครั้ง ไข่เต่าที่เกิดขึ้นตามธรรมชาตินั้นไข่เต่าที่ 1000 ฟองจะเกิดและมีชีวิตรอดและ
สามารถเติบโตจนกลับมาวางไข่ได้เพียง 1 ตัวเท่านั้นที่เหลือมักตายเป็นอาหารของคนและสัตว์.
แหล่งวางไข่เต่าทะเล อ่าวไทยพบเฉพาะเต่าตนุ และเต่ากระที่เกาะคราม เกาะอีร้า เกาะจาน โดย
วางไข่ตลอดปีชุกชุมระหว่างมิถุนายน-สิงหาคม, ฝั่งอันดามันพบเต่าหญ้า และเต่ามะเฟืองตามแนวชายฝั่ง
จ.พังงา และภูเก็ต วางไข่ในเดือน ตุลาคม-มีนาคม หมู่เกาะพบมากที่เกาะสุรินทร์ เกาะสิมิลัน
และที่เกาะตะรุเตา โดยพบเต่าทั้ง 4 ชนิดจะขึ้นมาวางไข่ที่เกาะพบได้ตลอดทั้งปี.

สาเหตุที่เต่าทะเลลดจำนวนลง หลาย
สาเหตุเช่นบริโภคไข่เต่าและเนื้อเต่า การบุกรุก
การเสียสภาพของแหล่งวางไข่ การติดเครื่องมือ
การทำประมงเช่นอวนลาก อวนลอยโดยสภาพ
ของสิ่งแวดล้อมในทะเลกำลังเปลี่ยนแปลง
แนวทางการช่วยกันอนุรักษ์ ไม่บริโภค
และสนับสนุนการทำลายเช่นการซื้อหรือกิน
เนื้อเต่าทะเล และทิ้งขยะมูลฝอยต่างๆลงใน
ทะเล ที่สำคัญคือ ปลูกจิตสำนึกการอนุรักษ์
สภาพแวดล้อมเพื่อชีวิตของเต่าทะเลต่อไป.

เหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้น จากหนังสือพิมพ์ผู้จัดการ เมื่อวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ.2547
จังหวัดพังงา นายก้องเกียรติ กิตติวัฒนาวงศ์ นักวิชาการประมงสถาบันวิจัยพัฒนาทรัพยากร
ทางทะเลและชายฝั่ง รับแจ้งจากชาวประมงว่าพบซากเต่าขนาดใหญ่ลอยตายอยู่กลางทะเล
จึงได้ขอให้เรือประมงช่วยชักลากนำซากของเต่ามาตรวจสอบถึงสาเหตุการเสียชีวิต และพบ
ว่าเป็นเต่าตนุขนาดใหญ่โดยความยาวจากหัวถึงหาง 145 ซ.ม และกว้าง 95 ซ.มหนัก 125
กิโลกรัม เป็นเพศเมียพร้อมที่จะวางไข่ อายุประมาณ 30-50 ปีเป็นเต่าขนาดใหญ่พบในพื้นที่
อ่าวพังงา การเสียชีวิตสันนิฐานว่าเกิดจากถูกใบพัดเรือฟันเข้าที่กระดองเป็นแผลฉกรรจ์ถึง
3-4 แผลใบพัดทะลุกระดองเข้าถึงอวัยวะภายในทำให้ตายทันที น่าเสียดายว่าหากเต่าตัวนี้
หากไม่มาตายเสียก่อนสามารถให้ลูกเต่าได้ประมาณ 10,000-30,000 ตัวเลยทีเดียว
โดยเต่าอาจถูกใบพัดของเรือประมงหรือเรือท่องเที่ยวทำร้ายเอาโดยไม่ได้ตั้งใจ
นี่คือตัวอย่างจริงในปัจจุบัน ที่ทำให้สัตว์ชนิดนี้เสี่ยงต่อการสูญพันธ์.....